Tuesday, July 07, 2015

หากเราหล่อเลี้ยงชีวิตด้วยความสุข
บางทีอาจหลงลืมไปว่าเรามาบนโลกนี้ทำไม
ความทุกข์ จึงเป็นเสมือนเครื่องเตือนเครื่องอยู่
ว่าอย่าหลงอยู่นาน อย่าเพลินความสุข
เมื่อบอกตัวเองว่ามาเพื่อนำพาให้เกิดอะไรบางอย่าง
ชื่อเสียง และความร่ำรวย จะมาเพื่อให้เราได้ทำอะไรบางอย่างได้มากขึ้น
หากอย่าหลงลืม ความทุกข์ ของผู้คนอีกมากมายที่รอการเปลี่ยนแปลงจากเรา
ไม่ได้หวังให้เราช่วยผู้ทุกข์ยาก
แต่หวังว่าเมื่อชีวิตฉันแปรเปลี่ยนความทุกข์ได้สำเร็จทุกเรื่อง
นั่นอาจหมายถึงสิ่งที่ฉันจะสื่อสารออกไปได้อย่างสมบูรณ์ขึ้น

ผู้ที่ประสบความสำเร็จระดับโลกล้วนฝึกฝนตนเอง กว่า 10,000 ชม.
จนสามารถค้นพบความสามารถที่แม้จริงของตนเอง
มันคือทำวันละ 3 ชม. นาน 10 ปี
จนเดินหน้า ลงมือทำ และอดทน

Monday, July 06, 2015

ฝึกฝนตนเอง 1

ตั้งใจว่าเวลาทำงานจะเขียนสะท้อนการเรียนรู้ ทุกครั้งที่ทำงานเสร็จแต่ละงาน
เพื่อฝึกสังเกตและฝึกฝนตนเองในงานกระบวนการ และฝึกเรื่องงานเขียนอีกด้วย
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ทำกระบวนการ 3 วัน 2 คืน โดยคิดงานเองเกือบหมด
ก็นับได้ว่าก้าวไปอีกขั้น เหนื่อยทั้งกายและใจ ทำให้คิดว่าทำกระบวนกรหลายๆ คนดีกว่าเยอะ แม้จะขัดอกขัดใจบ้างบางที
เรื่องที่อยากชื่นชมตนเองก็ ไม่ตื่นเต้นมากผ่านไปได้ด้วยดี เตรียมตัวดี พร้อมในการเรียนการสอน
เรื่องที่ต้องปรับปรุง น่าจะเป็นความที่กังวลกับการเรียนรู้มากเกินไป ไวเกินไป ไม่ได้รอให้ผู้เข้าร่วมเรียนรู้มากพอ ใหเขาได้ฝึกประโยคน้อยเกินไป ทำให้ตัวเองพูดมากเกินไป เหมือนเปลี่ยนความคิดประมาณนึงเท่าที่ผ่านมาเรามีสไตล์การสะท้อนผู้เข้าร่วม แต่คราวนี้อาจจะต้องไม่สะท้อนบ้างล่ะ


อยากขอบคุณครูบา อาจารย์และทีมที่ทำใหผ่านไปได้ด้วยดีนะเนี่ย
ดีใจที่มีทีมดี  

Tuesday, May 26, 2015

ได้ยิน แต่ไม่ได้ฟัง NVC ตอนที่ 2

ในความสัมพันธ์หลายครั้งเรามักบอกตัวเองว่า
เราเข้าใจอีกฝ่าย ที่เป็นเพื่อน หรือเป็นแฟนเราเป็นอย่างดี
จนเผลอตัวไปว่าเราฟัง หรือยินเสียงเขาอยู่ตลอดเวลา
หลายครั้งฉันพบว่าฉันกำลังฟัง ได้ยินเสียงคนรักของฉัน
แต่มันเป็นเสียงที่มาจากความคิดของฉันว่าเขากำลังบอกอะไรแก่ฉัน
ซ้ำๆ เดิมๆ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง น่าเบื่อ น่ารำคาญ​
อีกแล้ว อีกแล้ว และอีกแล้ว

นานวันเข้าฉันก็เข้าใจคนรักของฉันแบบที่ฉันคิดเอาเอง
แต่เราอาจไม่เคยอยู่ด้วยกันแบบตัวเป็นๆ เลย
หรือแค่อยู่ด้วยกันทางความคิด
ฉันคิดว่าเธอเป็นอย่างนั้น และเธอก็เลยเป็นอย่างนั้นจริงๆ
มีเพียงฉันเท่านั้นที่พยายามที่ปรับปรุงตัวที่เปลี่ยนแปลง

เพราะฉันได้ฟังแต่เสียงของตัวเอง
ได้ยินแต่เสียงของเธอ
แต่ไม่เคยฟังเธอจริงๆ สักที













การอยู่ตรงนั้นกับคนตรงหน้า
คนที่เรารัก รับรู้เขาอย่างตรงไปตรงมา
ฟังเขาให้ได้ยินเสียงหัวใจของเขา
ฟังเขาอย่างกับที่ไม่เคยได้ยินได้ฟังเรื่องราวของเขามาก่อน

แน่นอนมีบางเรื่องที่ฉันรู้แล้ว และมันก็ไม่ต่างจากเดิม

แต่ที่แน่ๆ วันนี้ที่เขากำลังเล่าเรื่องราวให้ฉันฟัง
มันมีบางอย่างในตัวเขาเปลี่ยนแปลงไป
อาจจะแค่เล็กน้อย แต่มันก็ไม่เคยเหมือนเดิมหรอก
มันสดใหม่เสมอ

แล้วฉันจะยังสามาระดำรงอยู่บนความสัมพันธ์นั้น
รู้จักคนที่ฉันรักใหม่ทุกครั้ง ไ้เรียนรู้กัน
และสิ่งหนึ่งที่สำคัญคือ มันทำให้ฉันยังสามารถรักเขาได้
เหมือนในวันแรกที่เรารู้จักกัน หรืออาจจะรักเขามากขึ้น
เมื่อฉันได้เห็นมุมอื่นๆ ในตัวเขา ได้เห็นหัวใจของเขาเพิ่มมากขึ้น

Monday, May 18, 2015

อารมณ์โกรธกับการใช้ NVC ตอนที่ 1

หลายครั้งเวลาที่โกรธมากๆ
ในหัวจะคิดถึงความรุนแรง
ไม่ว่าจะเป็นคิดถ้อยคำโต้ตอบที่แสนจะเจ็บปวด
หรือคิดท้วงท่าที่อยากจะตบตีทำร้ายร่างกาย
ลึกๆ แล้วอยากทำให้อีกฝ่ายรู้ซะทีว่า
ที่เธอทำอยู่น่ะมันไม่โอเค
เลิกทำอย่างนั้นซะที
หรือช่วยหยุดสิ่งที่กำลังกระทำอยู่เถิด
แล้วช่วยอะไรฉันหน่อย

แต่ในภาวะที่อารมณ์พลุ่งพล่านขนาดนี้
ช่างยากเย็นเหลือเกินที่จะสื่อสารให้อีกฝ่ายได้ยิน
และเราจะเชื่อว่าเขาเข้าใจ
แค่ควมคุมอารมณ์ที่กำลังจะระเบิดอยู่นี้
ก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว
ระงับไม่ให้สิ่งที่อยู่ข้างในพุ่งทะยานออกไป
ทำร้ายคนตรงหน้า

การกลับเข้ามาเข้าใจตนเองในภาวะแบบนี้ก็มิใช่เรื่องง่ายเลย
มันเหมือนอะไรที่กำลังตลบอบอวลมากมายไปด้วย
กลุ่มควัน มองไม่ค่อยเห็นอะไร
จะมาหาความเข้าใจตอนนี้อาจจะได้แค่เศษผงฝุ่น

แต่เมื่อฉันตระหนักรู้ถึงความโกรธและระดับของมัน
จุดหมายแรกคือ การมองกลับเข้ามาในความโกรธ
ฉันต้องการอะไร
และเลือกว่าฉันจะทำอะไรต่อไป
นั้นคือจุดหมายที่เหนือกว่าที่เคยเป็นมา

การได้เลือกว่าจะยืนอยู่ที่เดิม
สบถถ้อยคำหยาบคาบออกไป
ประชดประชันอย่างเจ็บแสบ
หยิบฉวยสิ่งของบางอย่างและทำลายมัน
พุ่งออกไปทำร้ายคนตรงหน้าให้วอดวาย

และเลือกสิ่งที่เมื่อเราทำไปแล้วเราสามารถยอมรับมันได้

Tuesday, December 02, 2014

ขอให้ฉันได้เริ่มต้นใหม่เพื่อไปต่อ

ถ้าเป็นไปได้เราคงอยากทำงานที่เรารัก
นั่นคืองานที่ทำให้เราเข้าถึงคุณค่าที่แท้จริงของตนเอง
และในขณะเดียวกันงานนั้นสามารถเลี้ยงชีพได้ตามความเหมาะสม

ฉันก็ฝันเช่นนั้น
แต่จะมีสักกี่คนที่ทำได้

หรือบางทีเราอาจจะมีเงื่อนไขการปฏิบัติตนที่แตกต่างไป
ทำให้ทั้งสองด้านไม่อาจเชื่อมร้อยกัน

หลายปีมานี้ฉันพบว่าตัวเองเป็นเช่นนั้น
คือได้ทำงานที่รัก
งานกระบวนกรที่สร้างการเรียนรู้การเปลี่ยนแปลง
ทั้งต่อตัวฉันเอง ผู้ร่วมงาน และผู้มาใช้บริการของเรา
อยากเรียกคนที่จ้างเราว่าผู้มาใช้บริการ
เพราะเขาเห็นคุณค่าของงานที่ฉันทำ
จึงตอบแทนเพื่อให้ฉันใช้ชีวิตอยู่รอดในสังคมได้

2-3 เดือนมานี้มันสั่นคลอน ฉันเริ่มไม่สามารถเลี้ยงตัวเองได้
และแน่นอนนอกจากความลำบากทางกายภาพ
ความหวั่นไหวในใจนั้นมีมากกว่าแน่นอน
เริ่มไม่แน่ใจหนทางที่ตัวเองเลือก เริ่มคร่ำครวญ
และโบยตีตัวเองในบางครั้ง

แต่ฉันยังอยากเดินบนทางสายนี้และยังพยายามหาหนทาง
ทำงานไปกับมัน มันคงมีบางอย่างผิดพลาดไปและ
ฉันขอแก้ตัว

ฉันจะใช้มันเป็นโอกาสในการเรียนรู้ที่จะเริ่มต้นใหม่

Friday, January 11, 2013

เผชิญหน้าความกลัวด้วยความรัก


คำถามที่ว่าหากเราไม่หนี หรือต่อสู้
เรามีหนทางใดต่อสู้กับความกลัวได้เล่า
คำตอบของฉันในวันนี้คือ ความรักความเมตตาอย่างไร
หัวใจแห่งโพธิจิตในตัวเรา ที่ทำให้เราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับทุกสรรพสิ่ง
ทำให้เราไม่มัวแต่กลัววสิ่งที่เราแยกว่าไม่ใช่ตัวเรา

บางทีความเป็นเด็กดีของฉันนี่ไงเล่าที่ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัว
เมื่อมันมีอันที่ดีดังนั้นจึงมีสิ่งที่ไม่ดี ที่คิดว่าเราต้องกำจัดมันออกไป
อาการที่ไม่ควรเกิดขึ้น ของไม่ดีต่อสุขภาพล้วนทำให้เราหวาดกลัว
สุดท้ายคนที่รู้สึกแย่ที่สุดคือตัวเรา
เราก็ยังคงหนีและต่อสู้กับสิ่งที่เราคิดว่าไม่ดีเหล่านี้
วันนี้ฉันจะฝึกที่จะรักและเมตตาทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเป็น
และเลิกแปะป้ายว่าอันไหน ควรไม่ควร ดีไม่ดี
เราแค่เฉยๆ เราแค่ยอมรับ รักและเมตตา

Tuesday, January 08, 2013

โจทย์ในชีวิตยังคงต้องการให้ฉันทำงานกับมัน
ถ้าไม่ผ่านการสอบ ป. 4 ก็คงขึ้น ป.5 ไม่ไ่ด้
แม้รับรู้แต่โจทย์บางข้อก็ยังคงสอบตกอยู่เหมือนเดิม
รู้ว่าตัวเองกำลังพยายาม
บางทีคิดว่าหรือเราพยายามไม่พอ
แต่นั่นก็ยังเป็นข้อกังขาของฉันเสมอ
แค่เธอรู้ว่าฉํนกำลังพยายามอยู่ก็พอ

บนหนทาง ฉันกำลังเดิน ไม่เห็นจุดเริ่มต้น
ไม่เห็นจุดหมายปลายทาง
มีเพียงความเชื่อว่ามีปลายทางอยู่จริง
ขณะที่ยากที่สุดคือ ช่วงเวลาแห่งความไม่รู้ และความลังเลใจ
คนอื่นไม่เชื่อเราจนพาลให้บางที ฉันก็เริ่มไม่เชื่อตัวเอง
และนั่นคือจุดจบ
ไม่ว่าเรื่องนั้นจะดูเหลือเชื่อสำหรับใครก็ตาม
หากมันเป็นเรื่องจริงของเธอ
โปรดใช้ชีวิตบนความเป็นจริงของเธอเอง

หลายวันมานี้ ปล่อยให้ตัวเองหลุดออกจากความเชื่อมั่นในตัวเอง
เศร้าและว้าเหว่ เหมือนไกลห่างตัวเองออกไปเรื่อยๆ
สุดท้ายก็หลงลืมความเป็นตัวเอง
บางทีในเวลาอ่อนแอฉันแค่อยากให้ใครสักคนมองเห็นฉัน
และรับรู้ตัวฉันอย่างที่ฉันเป็น

ดีใจที่วันนี้มีเธออยู่
ยังยืนอยู่ข้างๆ ฉัน
โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ
และเธอก็เป็นบางอย่างที่แม้ฉันจะพยายาม
ก็คงไม่ได้มา แต่เธอก็นอญุ่ตรงนั้นจริงๆ
ตอนที่ฉันต้องการ

ตอนนี้ฉันอาจมืดบอด รับการสื่อสารอะไรไม่ได้
ยังเป็นคนธรรมดาที่ทำผิดมากกว่าถูก
ไม่เข้าใจมากกว่าเข้าใจ
โกรธมากกว่าที่จะรัก
อย่างน้อยเธอก็รู้ว่าฉันกำลังพยายาม