เรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้น เและผันผ่านไป
รอยยิ้มในวันก่อน อาจแปรผันเป็นคราบน้ำตาในวันนี้
หรือคราบน้ำตาเมื่อวันก่อนก็กลายมาเป็นรอยยิ้มในวันนี้
ไม่มีอะไรแน่นอน และไม่อาจรู้ได้
ความมั่นคงในใจเป็นสิ่งเดียวที่แสวงหาไว้เกาะยึด
แม้ว่าแท้ที่จริงก็รู้ว่ามันไม่มีอยู่จริง
แต่จะทำอย่างไรได้ เมื่อในใจนั้นยังคงไม่อาจล่องลอยได้อย่างใจฝัน
แวลาที่มันสั่นคลอนก็ยังคงต้องการที่เกาะเอาไว้
ไม่อยากลอยไปไหน
แต่สุดท้าย แต่อาจจะไม่ได้ท้ายที่สุด
ก็ตัดสินใจปล่อยลอยความมั่นคงให้ปลิวจากเราไป
เหลือไว้เพียงอิสรภาพในการดำรงอยู่ ณ วันนี้
ใจหาย...อาการพึงเข้าใจได้
ยัง..หายใจ.. ยังยิ้มได้ ยังมีน้ำตาเอ่อๆ เป็น
ไม่ได้แข็งทื่อ ปฏิเสธพายุความรู้สึก
แต่ว่ามันไม่ได้แรงอย่างที่คิด
อย่างมากก็ทำให้เราเกร็งๆ กับชีวิตในช่วงนี้ไปบ้าง
เพราะเวลาเป็นอิสระลอยเคว้งอย่างนี้
ก็มีบ้างที่เกร็งเอาไว้ไม่กล้าปล่อย..จนหลุดลอยออกไป
อืม.. เป็นอย่างนี้สินะ
เขียนไป รู้สึกไป เกร็งบ้าง เป็นระยะๆ
แค่นั้นอ่ะ
